To był bardzo kosztowny i nieudany eksperyment, a jego autorzy widzą to teraz coraz wyraźniej i przestrzegają przed podobnymi błędami inne państwa. Przyznał się do tego Theo Boer, holenderski etyk, który pracował nad pierwszą w świecie ustawą dopuszczającą eutanazję. Miało to miejsce ponad dekadę temu. Dziś Holender przyznaje, że i on, i jego koledzy mylili się, a eutanazja, która miała być wyjątkiem, coraz bardziej staje się zwykłym sposobem umierania szczególnie chorych na raka.
Czego nie przewidzieli twórcy holenderskiego prawa? Opisał to sam Boer na łamach brytyjskiego dziennika „Daily Mail”. Przyznaje, że liczba eutanazji w Holandii coraz szybciej wzrasta. Jeśli przez pierwszych kilka lat obowiązywania prawa notowano mniej więcej stałą, i to niewielką, liczbę przypadków, tak teraz liczba ta wzrasta o 15 proc. w skali roku. Theo Boer przewiduje, że w 2014 r. przekroczy 6 tys. przypadków. Prawo dopuszczające eutanazję spowodowało też pojawienie się nowej specjalizacji lekarskiej. Jedynym zadaniem tego typu medyków jest zadawanie śmierci.
Ponadto eutanazja staje się wygodnym sposobem na uniknięcie kłopotów związanych z opieką nad chorymi, a coraz częściej wśród osób, które poddano tej procedurze, znajdują się ludzie cierpiący na zaburzenia psychiczne. Zdarzają się przypadki, że powodem wystąpienia o eutanazję jest samotność i opuszczenie przez najbliższych. Jednym z faktorów decydujących o wyborze tej śmiertelnej procedury jest też nacisk ze strony najbliższej rodziny chorego.
Iz 58 należy do części księgi związanej z czasem po powrocie z wygnania. Trwa post i modlitwa, a równocześnie trwa krzywda ubogich. Prorok dostaje polecenie: „Wołaj na całe gardło”. To mowa publiczna, w tonie upomnienia. Lud pości i pyta, czemu Bóg „nie widzi”. Odpowiedź dotyka dnia pracy. W dzień postu załatwia się interesy i „uciska” robotników. Pojawia się spór i przemoc. Zewnętrzne znaki żałoby zostają nazwane: skłanianie głowy „jak sitowie” i leżenie w worze z popiołem. Hebrajskie określenie sitowia oznacza trzcinę bagienną, łatwo uginającą się pod palcami. Prorok pokazuje więc gest, który można wykonać bez przemiany życia. „Post, który wybieram” zostaje opisany czasownikami wyzwolenia. Należy rozwiązać więzy nieprawości, zerwać jarzmo, wypuścić uciśnionych. Potem idą czyny bardzo konkretne. Należy dzielić chleb z głodnym, wprowadzić pod dach biednych tułaczy, okryć nagiego, nie odwracać się od człowieka „z własnego ciała”. Hebrajskie bāśār oznacza także krewnego, więc odpowiedzialność zaczyna się najbliżej. Wers 8 używa obrazu świtu. Światło wschodzi, a „chwała Pana” idzie z tyłu jako osłona. W 9a pada obietnica: „Oto jestem” (hinneni). To słowo pojawia się w Biblii jako odpowiedź gotowości, na przykład u Samuela w noc powołania. Prorok ukazuje post, który otwiera drogę do wysłuchanej modlitwy i do uzdrowienia relacji społecznych. W wersecie 1 pojawia się obraz trąby. Hebrajskie skojarzenie prowadzi do szofaru, rogu używanego do ogłaszania świąt i alarmu. Ten sam dźwięk ma obudzić sumienie wspólnoty. W tle stoją także posty pamięci po katastrofie, o których mówi Za 7-8.
Raport jest przerażający, bo za każdą liczbą stoi konkretne, złamane życie - mówi bp Artur Ważny o pierwszym dokumencie niezależnej komisji „Wyjaśnienie i Naprawa”, badającej przypadki wykorzystywania seksualnego małoletnich w diecezji sosnowieckiej. Opowiada o bólu Osób Skrzywdzonych, lęku księży, potrzebie wspólnoty i osobistej presji, z jaką mierzy się w Kościele, który stał się symbolem kryzysu. Omawia też kwestię ogólnopolskiej niezależnej komisji.
Dawid Gospodarek (KAI): Za nami publikacja pierwszego, częściowego raportu powołanej przez Księdza Biskupa niezależnej komisji. Czy mógłby Ksiądz Biskup powiedzieć, co było w nim najtrudniejsze?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.