Minęło 10 lat od chwili, gdy szczyt Jaworzyna (890 m n.p.m.) w Beskidzie Małym został przemianowany na Groń Jana Pawła II. Stało się to dokładnie 22 grudnia 2003 r.
Po raz pierwszy idea „przechrzczenia” Jaworzyny w papieską górę została formalnie przegłosowana 9 grudnia 1981 r. podczas zebrania Komisji Turystyki Górskiej Oddziału PTTK w Wadowicach. Dla inicjatorów tego pomysłu, Stefana Jakubowskiego, prezesa koła PTTK „Szarotka” działającego przy Domu Mody „Elegancja” w Katowicach i Aleksego Siemionowa, przewodniczącego wadowickich struktur PTTK, był to nie lada sukces. Papieska nazwa szczytu pojawiła się m.in. w „Ziemi Wadowickiej” Aleksego Siemionowa, w przewodniku „Beskid Mały” Andrzeja Matuszczyka oraz na mapach turystycznych PPWK. Niestety starań nie wsparły władze samorządowe.
Z inicjatywy Stefana i Danuty Jakubowskich na szczycie Jaworzyny stanął w 1991 r. krzyż Ludziom Gór, a 4 lata później kaplica. Następnie pojawiły się tabliczki z sentencjami Ojca Świętego oraz coraz bogatsza sieć szlaków dochodzących w to miejsce, m.in. „Szlak serc” wiodący z Rzyk, czy znakowane dojścia z Tarnawy Górnej i ze Śleszowic. Kolejna uroczystość na nieformalnym jeszcze papieskim groniu to poświęcenie pomnika Jana Pawła II i jubileuszowego dzwonu, 15 lipca 2001 r. Działania te w końcu zjednują inicjatorom wsparcie ze strony lokalnych władz administracyjnych i kościelnych. W 2002 r. sam Jan Paweł II potwierdza zainteresowanie tym projektem. 22 grudnia 2003 r. pojawia się rozporządzenie w Dzienniku Ustaw, które szczyt w Beskidzie Małym nazywa Groniem Jana Pawła II (w dokumencie zamiast Jaworzyny pojawił się jej zamiennik – Magurka).
Po Jaworzynie – góry, na której za młodu często bywał Karol Wojtyła, jeszcze kilka innych szczytów, tym razem poza Polską, zostało nazwanych na cześć Jana Pawła II.
„Poprzez nakarmienie głodnych i napojenie spragnionych realizuje się nasza relacja z Bogiem, Bogiem, który objawił w Jezusie swoje miłosierne oblicze” – powiedział Franciszek podczas dzisiejszej audiencji ogólnej w Watykanie. W swojej katechezie papież mówił o dwóch uczynkach miłosierdzia względem ciała: głodnych nakarmić, spragnionych napoić. Jego słów na placu św. Piotra wysłuchało ponad 35 tys. wiernych.
Franciszek zauważył, że często mamy dziś do czynienia z mobilizacją opinii publicznej i lansowaniem kampanii pomocy, mające na celu pobudzenie do solidarności. Pomimo znaczenia tej formy miłosierdzia szczególnie istotne są sytuacje angażujące nas osobiście. Papież zadał pytanie o nasze reakcje, kiedy spotykamy osoby potrzebujące – czy nie odwracamy wzroku, czy nie mijamy obojętnie? Przypomniał słowa z listu św. Jakuba Apostoła: „wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie” (2,17). „Zawsze jest ktoś, kto odczuwa głód i pragnienie i mnie potrzebuje. Nie mogę zlecić tego komukolwiek innemu. Ten biedak potrzebuje mnie, mojej pomocy, mojego słowa, mojego zaangażowania” – stwierdził Ojciec Święty.
Gdy umierała, nie miała nawet siedmiu lat, ale jej krótkie życie wciąż zadziwia i inspiruje.
Antonietta Meo, nazywana Nennoliną, przyszła na świat 15 grudnia 1930 r. w Rzymie. Była czwartym dzieckiem w pobożnej rodzinie, w której codzienny udział w Eucharystii był oczywistością. Mała Antonietta na pierwszy rzut oka nie różniła się od swoich rówieśników – była dzieckiem żywym, radosnym, głośno się śmiała, czasem psociła i była niegrzeczna (umiała jednak szybko przeprosić). Jej rodzice, Maria i Michael, każdego dnia modlili się z dziećmi. Nennolina chodziła do przedszkola, które prowadziły siostry zakonne, a jej dom stał zaledwie kilkaset metrów od bazyliki, w której do dziś znajdują się relikwie Krzyża Świętego. Dziewczynka wzrastająca w takiej atmosferze zadawała mnóstwo pytań dotyczących wiary, chciała też bardzo przystąpić do Komunii św.
Bp Domenico Beneventi, stojący na czele diecezji San Marino – Montefeltro, opisuje nastrój, w jakim ta mała republika oczekuje na wizytę pasterską Papieża Leona XIV, zaplanowaną na 22 sierpnia. Opowiada o jej starożytnych korzeniach chrześcijańskich, głębokim poczuciu wspólnoty oraz wysiłkach regionu na rzecz pojednania i aktywnej neutralności.
„W sercu Republiki świadectwo pokoju, które przemawia do świata” – to napis widniejący przy wejściu do państwa San Marino, gotowego na przyjęcie jutro, 22 sierpnia, Papieża Leona XIV. W środkowej części Apeninów, wśród łagodnych wzgórz, ulice są uroczyście udekorowane na przybycie Papieża. „Chcemy umocnić się w wierze” – powiedział Vatican News bp Beneventi. Hierarcha postrzega wizytę Papieża jako zachętę dla diecezji na drodze ku otwartości, wsparciu, pojednaniu i pokoju.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
